Historia
Wg źródeł bizantyjskich przodkowie Serbów osiedlili się na obszarze obecnej południowej Serbii, Kosowa, Dalmacji, Bośni oraz Czarnogóry poniżej skraj VI w. n.e., ulegając po pewnym czasie wymieszaniu z miejscową (częściowo zromanizowaną) ludnością tubylczą.
Dopiero tysiąc lat później, ze względu powtarzających się napaści imperium Ottomańskiego, Serbowie zasiedlili tereny północne: Wojwodinę, Slawonię oraz Węgry. Serbowie, zamieszkujący Austro-Węgry migrowali wewnątrz tego państwa oraz do carskiej Rosji. do podobnej wewnętrznej migracji doszło w Jugosławii oraz skutkiem tego Serbowie stanowią mniejszość etniczną we wszystkich byłych republikach tego państwa, np. 2 do 3 % ludności ich stolic (najwięcej, jako że 26 % w Podgoricy). Wielu Serbów osiedliło się w środku XIX w. oraz XX w. w Europie Zachodniej oraz Ameryce Północnej (najwięcej Serbów poza byłą Jugosławią mieszka w Wiedniu, Chicago oraz Toronto).
Kultura Serbów ukształtowała się odurzony Bizancjum oraz cerkwi prawosławnej, jednak ich zachodni oraz borealny rozciągłość osiedlenia uległ znacznym wpływom katolicyzmu oraz kultury zachodnioeuropejskiej. W XIX w. nastąpił przyrost świadomości narodowej (początkowo w Wojwodinie, później w całej Serbii).